2014 Mimi

Cam Misket beni mimlemiş. Çok çok çok defa teşekkür ediyorum beni düşünen sana ve Yeşeren Yaprak yazan ellerine.

Ben de okuyup yapmak isteyen herkesi mimliyorum!

---------------------------------------------------------------------------------------

1- 2014 yılını nasıl tarif edersin?

2014 aslında benim için endişe ve merak dolu bir seneydi. Onun bana yaptığı davranışın nedenini düşüne durdum. Sonraları ise "aman bre deryalar" diyerek güldüm ve mutlu olmaya calıstım. Kaç kere geleceğiz bu dünyaya?

2- Uzun zamandır yapmadığın ve tekrar başladığın neydi?

Uzun zamandır yapmam gereken ama yapamadığım davranış insanlara açık açık alındığımı ve yaptıklarının yanlış olduğunu açıkça söylemek oldu. Ve böyle çok daha mutluyum

3- Hayatında ilk kez yaptığın neydi?

Hayatımda ilk kez yaptıklarımdan bir tanesi insanları hayatıma dahil etmek oldu. Ya da benim hayatım da geçenleri onlara anlatmam. Gizemli bir insanım galiba 

Doğum Günü Yazısı

Her sene "bu sene kutlamayacağım" diyorum içinden. Lakin çevremdeki o güzel insanlar sağ olsun, bir şekil de kutlanılıyor her sene. Bu sene de canımdan çok sevdiğim lise arkadaşlarım ve yavaş yavaş ailemin üyeleri olarak hayatıma katılan iş arkadaşlarım ile kutladım.

Vlog tadında bir yazı olsun bu

Cumartesi günü iş çıkışı lise arkadaşlarım ile Shake Shack diye adlandırılan bir hamburgerciye gittik. Normal de New York'ta yaz kış en uzun kuyruğa sahip olan yerlerden biri. Ben de o kuyrukta yer almaya hiç bir zaman razı gelemedim. New Jersey'de burnumuzun dibine açıldığını duyunca denemeye karar verdik. Açıkcası verdiğim paraya pek değmedi. Öyle ağım şahım bir lezzeti yok. İstediğim mango ve limonlu limonatamı, milkshake ile karıştırmalarına rağmen patateslerinin güzelliğini göz arda edemeyeceğim ama. Yiğidi öldür hakkını yeme demişler 

Ses

Artvin/Arhavi - Mencuna Selalesi

Babam çok sever yüzbinlerce kez çekilen fotoğraflara bakmayı. Bilgisayarı her eline aldığın da, o fotoğraflar tekrardan gözden geçirilir, incelenir, yorum bırakılır.

"Gene mi?" diye sorduğumuzda da bize "bu üçüncü bakışım daha" diye cevap verir hemen. 
Iki gün önce annem ile yorgan kaplıyorduk, ve babam da bakıyordu o meşhur Türkiye de çekilen fotoğraflara

Bir video açtı, annem hikaye anlatıyor...
-O kim, ben miyim?
+evet sensin....Ne oldu beğenmedin mi?
-hayır, sesim çok kötü, sen nasıl beğendin beni

O anda hepimiz gülüştük. Bize sesi normal ama kendisine çok farklı gelmesini tartıştık. Sonra dedim ki, ben bir araştırma yapayım da, bu konu hakkında yazayım

Nasıl duyarız?
Duymak, görmek, tatmak, koklamak ve dokunmak....ilk okulda öğrendiğimiz o meşhur 5 duyumuz.

Tek Ben Miyim?

*Kulaklığı iki kulağıma da takmam lazım. Yoksa bir kulağım sağır olur diye korkuyorum.

*Havucu katır kutur yemesini çok severim. Ama yemekte yumuşadığı için verdiği tat aynı değil ve yemeden tabağın kenarına koyarım. 

*Ellerime krem sürdükten sonra katiyen ellerim 1-3 saat yiyecek ürünlerine değmemeli. Yoksa kremin tadını alıyor gibi oluyorum 

Kendin Yap Projesi - Saç Bantı

Yazın takmasını en çok sevdiğim aksesuarlardan bir tanesi saç bantları. Bugün yapacağımız saç bantına türban stili deniliyor ve yapması cok kolay! Bir tane morlu lacivertli, tam benim seveceğim karışık kuruşuk renkte almıştım. Aslında pahalı değil ama oldum olası çok severim ben kendin yap projelerini. Bugün de (aslında pazartesi günü) oturdum "ben de yaparım yeaaa" dedim ve azimle yaptım

Gerekli malzemelerimiz sadece bunlar

Güzelliğin 5 Sırrı!

O kadar çok makyaj uğruna açılmış blog var ki...

Hepsi "eyeliner nasıl çekilir, nasıl sağlıklı zayıflanır, burnumu nasıl küçük gösteririm" gibi soruları yanıtlamak için arayıcıya kol kanat açıyor. Lakin, bence güzellik insanın kendi için de hissettiğidir. Makyaj yazılarını okumasını seven ama ay da sadece bir kez makyaj yapan (onu da fotoğraf ile anılayan) ben, bakalım güzel gözükmenin 5 sırrını nasıl açıklayacak

1. Kendinize güvenin - Ilk sırayı en önemli maddeye vermezsem ayıp olurdu. Insan güzel hissettiğinde güzeldir. Aynaya bakıldığında "yüzümde ki sivilceye bak!" deyip oflayıp poflamak, sadece sizin moralinizi alçaltır. İnanın karşınızda ki kişinin o sivilceyi farketmesi %30. Hadi farketti, o kişi de hayatında hiç mi sivilce çıkmamış? Herkes alışık bu tür vakalara. Sizin yeterki alnınız yukarıda olsun. 

Bir kadının en iyi silahı gülüşüdür, unutmayalım

2. Herkesleşmeyin - Her bir kulun farklı olduğuna inanan o tiplerdenim ben. Sizi farklı yapan düşünceleriniz, inanışınız, davranış tarzınız, mimikleriniz ya da giyim tarzınız olabilir. Önemli olan gözünüzden kaçırdığımız bu özelliği yakalayıp ortaya çıkarmak ve üstüne basa basa kullanmak. Basitleşen bir özellik çoğu kişinin gözünde bir sıfırdır. Nike Air Max moda diye siz de almak zorunda değilsiniz

Insanlar boşuna mı yabancı blogger'ların giyim tarzına özeniyor?

Beklediğimiz 2015

Vlogger olmak istiyorum bu aralar. Gittiğim, gördüğüm yerleri siz de görün istiyorum. YouTube'da sadece vlog namına bir kanalım olsun istiyorum. Lakin gelin görün ki dün kamera mı aldım yanıma, ama "dur bir deneyeyim, nasıl çıkıyorum" dediğim de ne kadar çirkin olduğumu görüp, o gün boyunca elime almadım o kamerayı. Sanırım böylece vlog hayali de son buldu
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Herkesin hayatın da milyon kez görmek istediği yerlerden birisi New York'dur herhalde. Aslında pek de bir özelliği yok ama adı çıkmış 9'a inmez 8'e. Her yer turist kaynıyor, bir de orta da durup onu bunu çekmiyorlar mı. Gel de sinirlenme. Ama insan görmek istiyor herhalde, bilmiyorum

Geçen hafta arkadaşlarım ile kararlaştırmıştık gidelim Rockefeller Center'da bulunan Christmas ağacı'nı görelim diye. Yılbaşı mılbaşı hak getire, aklımız da değil. Etraftakilerden "siz şaşırdınız mı, bu kalabalıkta gidilir mi?" diye tepki alınca aklımıza geldi ve bir daha gidesimiz geldi. 

Aslında bizim sabah 10'da kalkıp, hazırlanıp gitmemiz, sonra müze gezip, akşam da ağaça gitmemiz ve dönmemiz gerekiyordu ama yanılmadınız tabiki de öyle olmadı

Saat 1'de ancak hazırdık ve arkadaşım selfie çekmek için ayaklı tripod görünümlü bir zımbırtıya bluetooth'lu kumanda alması gerekiyordu ve biz bunun için iki tane Radio Shack adında elektronik mağazası gezdik. Benim siyah göz kalemine ihtiyacım vardı, ordan drugstore'a uğradık. Ve kahvaltı daha etmemiş mideme abur cubur aldık. Eve geldik ve tabiki de hemen selfie çekmeye başladık. Ve ve karnımızın daha da açıktığını farkedince kendimizi Olive Garden denilen aile restaurantında bulduk. 

Daha sonra iki gün önce evlenen ve bizimle New York'a gelmek istemeyen arkadaşlarımızın geleceği tuttu ve biz saat 7'de otobüsüne binip, gittik.

Miranda Kerr - Günlük Kombin

Ünlüler günlük hayatlarında ne giyinmiş diye çok merak ederim ben. Canım sıkıldığında araştırmıyorum dersem yalan olur. Bugün de farklılık olsun istedim ve bu yazıyla tam da buradayım!

Çok tatlısın, güzelsin, şekerci mi baban senin dırırırırmmm

Miranda Kerr'in babası şekerci olmalı! Bu kadar tatlı mı tatlı, şeker mi şeker hanımkız az diyeceğim ama eminim ki az değildir

Neyse neyse, konu günlük hayatında kombin ettiğiydi zaten. Gizliden Justin Bieber ile olan iliskisinden bize ne

Bu fotoğrafı ilk gördüğüm de "aaaa benim pantalonumdan" deyip uzun uzun ekrana bakmıştım. Ve hemen koyuldum kombin yapmaya (aslında hemen değil de, çaktırmayalım) Gönlümden dışarı çıkıp çeşit çeşit fotoğraf çekmek geçse de, bende ki bu tembellikle bir baltaya sap olamayacağımı üzülerek söylemek istiyorum. Ama ileri ki zamanlarda neden olmasın! Umut fakirin ekmeği demişler

Demiş ki

"Sustuğum şeyler var; hiç konuşmadıklarım. Ve içimde kaybolup giden insanlar...Eskisi kadar kafama takmasam da bazı şeyleri; bazen yine de içimin almadığı haksızlıklar. Ben solumu sevdiklerime, yolumu ise Allah'a bıraktım. O ki varacağım yeri benden iyi bilir. Ve biliyorum ki sabreden kullarına en hayırlısını verir."

-Arda Erel

Uzaklardayım

Ne hissettiğimi bilmiyorum bu aralar. Gözlerim uzaklara dalıyor hep. Bütün gün uzanmak istiyorum yatağıma, ve sadece düşünmek. Sonra diyorum ki düşün düşün nereye kadar? Dünyayı ben mi kurtarıcağım?

Sonra uzaklara gitmek istediğim aklıma geliyor. Hiç bilmediğim, görmediğim bir şehire gitmek. Arkadaşlarımdan birisi Disney'de iş bulup, "Florida'ya gidiyorum ben" dediğinden beri ben de artık bulunduğum şehirden gitmek istiyorum. Farklı şehirler de iş bakıyorum aileme söylemeden. Florida var aklımda benim de.

Bilmiyorum

Sonra bu hafta final haftam olduğu aklıma geliyor. "Ders çalışmam lazım benim" diyorum. Ama canım istemiyor işte. Bir çoçuğun en sevdiği arkadaşı ile oyun oynarken annesinin "hadi gidiyoruz" demesi gibi tıpkı

Sonra "o" aklıma geliyor. Aslında pek de çıkmıyor. Her gece. Insan büyük konuşmamalı "ben hiç aldatılmadım" dememeli bu hayatta. Hayır'lar evet'e dönüştüğünü anladım ben. Bir de dün "sen mutlu ol da biz de mutlu olalım :)" yazmış ona. Boğaz'ım düğümlendi, üzerime fil oturdu ve kalkmadı bir kaç dakika. Girmeyeceğim Facebook'a bir daha diye söylendim. Inadım inattır, girmicem. Ocak 14'de bakarım ama. Çok merak ediyorum çünkü

Aslında yeni kişiler ile tanışmak istiyorum ama hayatımın bir parçası olacakları için korkuyorum. İstemiyorum kimsenin hayatıma girmesini. "Meşgulüm" deyip kandırıyorum arkadaşlarımı. Görüşmüyorum kimseyle. Aslında yok öyle bir şey de, işte...

Sorun benim dalıp gitmem, ve uzun uzun düşünmem

Hangi Şarkı, Hangi Film?

Çok merak ederim ben, insanlar hangi şarkıları dinler, dizileri takip eder, filmler favorileridir diye. Ya da canları sıkıldığında ne yaparlar?

Bazı bloglar da her ay ki favoriler için de bu paylaşılıyor. Ve benim ilgimi en çok çeken yazılar arasında bu. Hemen bakarım, dinlerim, izlerim.

Bugün de benim aklımdan geçti. Neden bende paylaşmayayım ki? Zaten bu bloğun amacı aklıma eseni paylaşmak

Sürekli dinlediğim, bana huzur veren, dinlendiren ve biraz da beni benden alıp hayallere sürükleyen şarkılar;

Dark Waltz - Hayley Westenra

Christina Perri - Human

Laura Mvula - That's Alright (Green Garden' da çok iyi)

Moddi - House by the Sea

Fikret Kızılok - Gönül

Birsen Tezer & Hüsnü Arkan - Hoş Geldin

Ve tabikide damarların da Laz kanı dolaşan ben;

Selçuk Balcı - Hasret Uzun Bir Yol

Karmate - Nayino

Yalnızlık Hiç Bana Göre Değil

"Hadi kalk şuraya git de, yumurta al" dedi annem bu sabah. Dışarı baktım, delice yağmur yağıyor. Arabaların geçerken çıkarttığı su sesleri kulaklarım da dolaşırken "yaaaa, bu yağmur da tek mi gidicem" dedim. "Niye ben gitsem, yağmur'u durdurcam mı?" dedi o da ve güldük.

Sanki hiç işim yokmuş gibi, düşündüm. Ve bu yazıyı yazmaya karar verdim. Acaba gitmek istemememin nedeni tembel olmam mı yoksa yalnız gitmek istemediğimden mi?

Daha önce de biliyordum aslında yalnızlığı sevmediğimi. Kendi başıma takılmak bana zevk vermez. Vermiyor işte. Canım sıkılır. Alışveriş de, "bu sana çok yakıştı" diyen bir arkadaşınız yok ise, neyleyim ben o alışverişi. Telefona bak bak nereye kadar. Aslında ben toplu takılmayı da sevmem. Yanımda 2-3 sevdiğim, değer verdiğim insan olsun, bana yeter de artar bile. Sonuçta ettiğimiz muhabbetleri, aramız da geçen hikayeleri bilen sadece biziz

Herkesle konuşabilirim ama herkese arkadaşım, dostum diyemem mesela. Daha dün tanıştığım birisini Facebook'a ekleyip, Instagram da fotoğraflarını beğenme yağmuruna tutamam. Ben değilim o

"Kendi başıma kitap okumak çok zevkli" diyen insanları da hiç anlamam. Belki de kitap okumayı çok sevmediğimden. Emin değilim

Kızmamak Elde mi?

Sinir oluyorum işleri düşünce yazan varlıklara

"Şunu çevirsene iki dakika."

"Çok uzun değil."

"Yaparsın şimdi sen bir güzellik."

 Ya da 

"Orada iPhone 6 ne kadar?"

"Büşüm bana bir baksana bu marka nasılmış"

Hele hele arkadaşlarının ödevlerini yaptıranlar yok mu?! Çizgi filmler de kulaklarından duman çıkan insanlar var ya hani, işte tam onlardan oluyorum. Aklımdan nasıl sinsi bir takım cümleler kurup, yaptıklarının ne kadar berbat olduğunu dile getirmek için düşünüyorum. Ama işte şu yufka yüreğim, "peki" demekle yetiniyor sadece. Ağzımdan çıkan cümle "çeviririm" ya da "alırım" oluyor.

Ben insanlardan hiç bir şey istemem. Utanırım bir kere. Kendi araştırmamı yaparım, ona göre yollar çizerim. Ama arkadaş, nereden geliyor bu yüzsüzlük?

Arkadaşımsın, akrabamsın, yolda gördüğüm vatandaş olsan da çeviririm ben. Sorun o değil. Sorun senin sadece işin düştükçe bana yazman. 8 ay boyunca nasılım, ne ediyorum, hasta mıyım, sınavlarımdan berbat not mu aldım diye sorma, ama 9. ay da Türkiye'ye geleceğimi duy ve "Büşracım, bana şunu getirir misin?" diye yaz.

Getiririm getiririm de, 8 ay boyunca neredeydin?

Instagram da iki fotoğrafımı beğendin diye kanka mı olduk? 

Bir de çevirdikten, ya da başka işlerini yaptıktan sonra canımlı cicimli konuşmalar, yok o nasıl yok bu nasıl. Sanki her gün konuşuyormuşuz da hayat hikayemi biliyormuş gibi bir tavırlar...

Hediyeler verilip, çeviri olunca ise de fossss. 8 ay sonra görüşmek üzere bebeğim

Hasta la Vista

En Iyi Teklif (The Best Offer) - Film Yorumu

Dün bir kişinin tavsiyesi üzerine izlediğim film beni çok düşündürdü. Hani gece yatmadan önce düşüncelere boğulursunuz ya, filmi yatmadan önce izleyince de "acaba gerçek olursa?" deyip kafa patlatmadan edemedim.

Bir daha ve bir daha izlesem gene de doymayacağım bir film. Sonuçta biliyorum 10 kere izlesem, 20 kere de izlesem her izleyiş de yeni bir yorum çıkartabilirim. 

Filmin özeti hakkında pek bir açıklama yapmıcağım. (Bknz: The Best Offer Trailer) Ama kısadan anlatmak gerekirse hayatını işine adamış bir adam, ve onu o durumundan çıkarabilecek hasta bir kadın. Fakat bildiğimiz o klasik vakalar ile dolu değil, hem düşündürücü hem öğretici hem de sizin yorumlamanızı bekleyen sorular ile dolu bir film bu

Sonu mutlu mu ki acaba? 

Yazımı aslında izlerken not aldım. Bu nedenle aralar simdiki zamanlar ile dolmus taşıyor. Kusuruma bakılmasın lütfen, onları parantez içine alıyorum

Ve bu yazım spoiler'lar ile dolu olduğu için, filmi seyrettikten sonra okumanızı tavsiye ederim. Ya da benim gibi sonunu bilip izlemeyi seviyorsanız okumaya devam!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Düşünsenize tanımadığınız bir kişi için deli divane gibi koşturuyorsunuz. Ve ona ilginiz sadece onun ilginç oluşundan. Daha önce hiç karşılaşmadığınız türden olduğu için. Ve o kişiye o kadar kapılmışsınız ki, yaşı ve belki de görünüşü sizin ilginizi çekmiyor.

Birbirlerine bu denli tutkun olmaları, birbirlerine çok benzediklerinden. Birbirlerine çok benziyorlar çünkü ikisi de hayatlarının bir kısmında bir travma geçirmiş. Kızın tek ve son erkek arkadaşının onu terk etmesi...Ve erkeğin de işine bağlanması. Neden işe bağlandı ama? Ailesi yüzünden mi? Hiç arkadaşının olmaması mı? Yoksa karşı cinsten bir ilgi görmediği için mi? Peki ya eldiven kullanıp, saçını boyaması? Hep genç olduğunu düşünmesi mi nedeni yoksa hep genç kalmak istemesinden mi? Otelde çalışanların doğum gününde ona pasta üstüne mum koyması ve onlara "benim bugün doğum günüm değil" demesi? 

Yanıtlanmamış o kadar çok soru var ki...

Erkekler Neye Gereklidir

Sabah sabah "Büşra koş, gel hemen gel" diyen annem sayesin de yatağımdan fırladım. Orta da birşey yok aslında. Annemin mayaladığı yoğurt tutmamış. Üstüne koyduğu süzgeç de kâseye bir çoçuğun en sevdiği oyuncağını yatarken bile bırakmaması edasında birleşmiş. Tutkal ile yapışmış gibi mübarek. O yoğurdumsu süt yeniden mayalanıcak tabi. Yok sen kâseyi tut, yok dikkat et dökülmesin, bana bıçak ver diye diye biz o bütünü birbirlerinden ayıramadık. Ben tabi çoktan vazgeçtim, sabah sabah aç olan karnımı doyuruyorum ayıptır söylemesi. Annem de kan ten içinde hala uğraşıyorken babam geldi

"Şinasi gel" dedi annem hemen. Babam da tıpış tıpış geldi. Lite yaptım ama, yok yok, o kadar da değil.

"Açamadık, süzgeçi çıkarsana"

"Açamadınız mı, ah yazık"

Tutması ile açması bir oldu adamcıvazın

"Erkekler bunun için gereklidir işte" deyiverdi annem.

Bugün ki yazım da tam da bundan ibaret.

Erkekler;

1. Açamadığımız kavanoz'u (bu durumda kâseye yapışmış süzgeç'i) açmaları

2. Evin direği olan duvarları silip güzelce parlatmaları

3. Arkadaşlarımın ya da onun bunun bize yaptığı kelekliği dinlemeleri

4. Bizi bu yalnızlık ve evde kalmışlık duygusundan tamamen kurtarmaları

5.Bizi güldürüp, bazen de sevinçten ağlatmaları

Aloe Vera mı?

Ağzımın içine girecek kadar bana yakınlaşan o minnak sineği görünce, aklıma bu yazıyı yazmak geldi. Ilhamın nerden geleceği gerçekten de belli olmuyormuş

Hı, nerden mi geldi o minnak sinek? Tabiki de masa başımda duran çiçekten. Çiçek fotosentez yerine, sinek üretiyor maşAllah.

Çiçeğin adı (sanırım pek çiçek de denmez), bitkinin adı Aloe Vera. Bitkinin yararları hakkında pek fazla içeriğe girmeyeceğim. Çünkü internet sadece bir tık uzaklıkta. Bknz: Aloe Vera Faydaları

Lakin bana ve benim evime iki türlü yararı var bu en sevdiğim renge sahip olan canlının.

1. Yanıklar - Güneş yanığına bire bir. Yoğurdu hiç kullanmadım, ama emin olun bu bitkinin görüntüsü yoğurttan bin kat iyidir.

Onun dışında benim yemek konusunda ne kadar usta olduğumu bilen bilir. Yemek pişirirken cilde sıçrayan yağı bir hıçımda iyileştiriyor. Kendimi reklamlarda bir ürünü satmak için her kılığa giren kişiler gibi hissettim. Ama gerçekten öyle, iyileştiriyor. Hemde bir hıçımda 

2. Güzellik - Şimdi geliyoruz bu bitkiyi neden bu kadar çok sevdiğime. Benim küçüklükten beri yanaklarım kırmızı. Hani abartılı bir kırmızı yok, ama benim hemen gözüm görüyor. Ve eskiden pütür pütürdü. Hatta kuzenım benimle dalga geçerdi. Yoğurt yanaklı diye. Yoğurdun üst tabakası aynı benim yanaklar gibiydi.

Neiseciğime, renk paletinde yeşil ve kırmızı adeta bir düşman gibi karşı karşıya. Ama aslında düşman değil, birbirlerine sıcacık dostlar. 

Benim Kızım, Benim Oğlum Muhabbeti

Cuma günü son iki sınav ile haftayı bitirdim. İçimde "bu da bitti, sıra da ne var?" duygusu ile evime dönerken, bu günü en mükemmel şekilde bitirmenin yolu tatlı dedim ve türkçesi Kırmızı Kadife diye adlandıran Red Velvet Cupcake'lerinden aldım ve evde güzelce onları sömürdüm.

Allahım ne de güzel tadlar bize sunuyorsun diye diye, parmaklarımı yalıya yalıya (ayıptır söylemesi), haftanın stresini güzelce vücudumdan attım. 

Tabi tabi, anneme ve babama da uzattım o güzel minnakları. Ama gel gelelim annem "ben öyle şeyler sevmiyorum yeaaa" diyerek istemedi. Babam da bir ısırık aldıktan sonra "uyy çok tatlı bu" diyerek bıraktı. Sonra da her zamanki sözünü patlattı ortaya. "Ben hayatımdan üç şeyi kestim. Un, şeker ve tuz."

Pek de sorun değildi zaten. Bir kutunun içindeki kalorileri, yağları, şekerleri, unları ve içinde sağlıksız olan binbir türlü şeyi gözüm görmeyecek kadar dönmüştü. Duyanda uyuşturucuya felan başladım sanıcak, "gözlerim döndü" felan, alt tarafı cupcake 

Biraz telefonda takıldıktan sonra, uykuya hayır diyemeyen bendeniz, dokuz gibi güne elveda dedi. E doğal olarak da erkenden uyandım. Sosyal medya sitelerinden sadece instagram kullanan ben, eskiden olsa direk gözümü orada açardım. Ama şimdi bloğuma girip, takipçim kaç olmuş diye bakıyorum. Ki eminim, bir çok bloger da bu sözümü destekler.

Sonracığıma, girdim instagrama ve o fotoğraflardan bir tanesi ile karşılaştım yine yine yeniden

- "Bu benim kızım."

- "Oğlum olsa böyle olurdu."

- "Tam benlik değil mi?"

+ "Kesinlikle, aynı sen!"

De get ordan. Aynı senmiş miş miş.

Kötü Alışkanlığım

Bu hafta sınav haftam benim. Hemen hemen her gün bir sınavım var. Gözlerim şaşı olacak, 22 yaşında kırışıklıklara boğulacağım öğretmen hanım kızım. Göz doktoru da zaten "senin yaşın kaç ki? Yok birşeyin, yok" diyip gönderdi beni eve. Kısa boylu olup aynı zamanda da küçük görünme ile gelen yan etkilerden alışa gelinmiş bir olayım, yadırgamıyorum artık 

Yakında sınav kusabilirim anlıyacağınız. Asyalı insanlara gidip, onlardan masaj dilenmem lazım

Bu günün sabah kahvaltısından bahsetmicem, çünkü her zaman ki gibi etmedim. Öğlen de küçük birşeyler atıştırdım. Planım sınav çıkışı Burger King'e gidip güzeeeeelce Whopper'i mideme indirmek

Benim Big Mac aşığı olduğunu duymayan arkadaşım yoktur. Lise de yılbaşlarında bana alınacak hediyelerin başında McDonalds tshirtleri, anahtarlıkları, şapkaları gelirdi. Şimdi araya takı felan da kaynaştırıyorlar, büyüdüm ya birazcık. Babama da ne zaman "Hadi Big Mac yemeye gidelim" dediğimde, bana 15 dakika sağlık öğütü verirdi (veriyor).

Zaten inatçıyım, bir de bana o menü alınmadı mı hiç birşey yemeyip, kimseyle de konuşmadığımı hatırlarım.Evet bende bilmiyorum neden hala 500 kilo değilim

Bugün de sınavdan çıktım. Evin yolunu tutmaya başladım. Bu aralar McDonald'sı aldatıyorum ama okul yolumun üzerinde olan Burger King daha cazip geliyor açıkcası.

Aklıma geldikçe gülüyorum

Bir dakika 

Beğenilme Çabaları

Facebook kullanırdım bir zamanlar ben. Ne yalan söyleyeyim, yakışıklı erkekleri de eklerdim hani. Utana utana birde. Sanki o yakışıklı çoçuk, benim suratımın kızarıklığını görecekte, bana bir selam çakıcak. Lisedeydim o zamanlar tabi. Erkek dediğin sarışın, renkli gözlü olmalı modu felan

Aslında ben çok utangaçtım küçükken. Şimdi beni gören "sen utangaçsan ben de Nemesis'im" felan der heralde.Ama gözlerim renkli ya, yazın başım hep önde, gözüm hiç bir şey görmüyor güneşten. Belki ordan yırtarım şimdi. Amaaan, yemişim renkli gözü, ben badem gözlü olmak istiyorum.

Bu arada psikoloji okuyan, doktor olmak isteyip de hemşire çıkanlar bu yazımı okursa rica ediyorum bana bir yorum atın. Kesin bende ADHD hastalığı var. Konudan konuya atlamak için doğmuşum sanki 

Neise neise

Sonra instagram çıktı, ve tabi şu etiket olayları. Millet fotoğraf koyuyor, sonra altına üç yüz bin tane etiket. Sırf beğeni almak için. Bende yaptım mı? Yaptım. Sonra dedim ki, ne yani? Amacım ne? Ne işime yarıyor? Tanımadığım insanlar benim fotoğrafımı beğendi de ne oldu yani? Ben onların bir beğenisine mi muhtacım?

- Nayıııır, nolamazzzz

Ben gururlu bir kızım.

Bu Ay - Kasım

Bugün Kasım ayı'nın başlangıcı

Bazı insanlar "Bugün Pazartesi, diyete başlayacağım" der ya hani, ben de ona benzer bir cümle söylemek istiyorum. Her ne kadar bugün Cumartesi olsa da.

Haydi bu ay elimizden geldiğince mutlu edip, mutlu olalım!

Daha önce de yazmıştım aslında, çevremizde ki güzellikleri farkedemiyoruz diye, ne kadar da doğru!
Değiştirmenin zamanı geldi de geçiyor. Zaman bu, bekler mi?

Sanırım her ayın başı bir mutluluk konusu üzerinde konuşmaya karar verdim. Ve ilk konumuz gülümsemek!

Karşımızdakine en, en kolay verilecek tepkilerden birisi gülümsemek. İş yerinde mi çalışıyorsunuz, yanınızdan geçene kafanızı eğip başka tarafa bakmak yerine gülümseyin. Okulda mısınız, tanımadığınız öğretmenlerin gözlerinin içine bakıp, sıcacık gülümsemenizi gösterin! 

Belli mi olur, o gülümseme bir gün size dünyalar dolusu mutluluk olarak geri dönebilir. Düşünsenize sizi sevdiği icin, bir üst levele alıyor patron sizi. Ah şu hayaller!

Ama gercekten olabilir. Ciddiyim

Ben mesela herkese gülümserim. Ve onlarda bana gülümsediğinde, bir selam verdiğinde, ben cok mutlu oluyorum. Bu kücücük şey ile mutlu olmasını biliyorum açıkcası.

Gülümsemek makyajdan daha çekicidir benim gozümde. Sizi siz yapan, o gozlerinizdeki ışıltıdır.

Ve inanın ki, bir gülümsemeniz, o karşınızdaki kişinin bütün gününü aydınlatabilir.

Gülümsemek mutluluğun ta kendisi!